Wczesna relacja dziecka z opiekunem wskazuje na to, w jaki sposób dziecko będzie tworzyło kolejne więzi w życiu, jak będzie się rozwijać emocjonalnie, czy rozwinie jakieś formy zaburzenia – czy będzie widziało świat jako pozytywne, bezpieczne miejsce i siebie jako jego wartościową część.
Tak długo, jak długo dziecko jest w stanie stworzyć bezpieczną i trwałą więź z głównym opiekunem, będzie w stanie tworzyć zdrowe relacje z innymi ludźmi.
Przyczyny zaburzeń emocjonalno–społecznych
przykre doświadczenia życiowe (brak akceptacji, miłości, czułości), brak poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości,
konflikty w rodzinie,
trudna sytuacja życiowa, zawodowa lub finansowa rodziców,
własne problemy emocjonalne rodziców.
U dziecka, w którego doświadczeniu życiowym przeważają emocje nieprzyjemne, które żyje w atmosferze konfliktów, braku poczucia bezpieczeństwa, nadmiernych wymagań, krytyki, częstych kar, rozwój emocjonalny nie będzie przebiegał PRAWIDŁOWO!